بدانگه که از بیشه خیزد خروش

وگرنه ز یکسو بپرداز جای

برو تا بنزدیک آن آبگیر

چو من با گراز اندر آیم بتیر

تو بردار گرز و بجای آر هوش

ببیژن چنین گفت گرگین گو

که پیمان نه این بود با شاه نو