که پیمان نه این بود با شاه نو

بدانگه که از بیشه خیزد خروش

تو بردار گرز و بجای آر هوش

ببیژن چنین گفت گرگین گو

تو برداشتی گوهر و سیم و زر

تو بستی مرین رزمگه را کمر

چو بیژن شنید این سخن خیره شد