گه نبود روغن و گاهی چراغ

قامت دهقان، بجوانی دوتاست

سفره ما از خورش و نان، تهی است

در ده ما، بس شکم ناشتاست

خانه ما، کی همه شب روشناست

زین همه گنج و زر و ملک جهان

آنچه که ما راست، همین بوریاست