تو، همی اخلاص را خوانی جنون

من چه میدانم که دستم سوخته است

چون مرا هجرش بخاکستر نشاند

گو بیفشان، هر که خاکستر فشاند

چون توانی چاره کرد این درد، چون

از طبیبم گر چه می دادی نشان

من نمی بینم طبیبی در جهان