خرامان بگرد گل اندر تذرو

هوا مشکبوی و زمین رنگ رنگ

خم آورده از بار شاخ سمن

صنم گشته پالیز و گلبن شمن

خروشیدن بلبل از شاخ سرو

ازین پس کنون تا نه بس روزگار

شد چون بهشت آن در و مرغزار