خروشیدن بلبل از شاخ سرو

خم آورده از بار شاخ سمن

صنم گشته پالیز و گلبن شمن

خرامان بگرد گل اندر تذرو

ازین پس کنون تا نه بس روزگار

شد چون بهشت آن در و مرغزار

پری چهره بینی همه دشت و کوه