آشکار است ستمکاری دهر

تا بکاریش توان زد، کم نیست

ما بخندیم به هستی و به مرگ

هیچگه چهره ما درهم نیست

زخم بس هست، ولی مرهم نیست

یک ره ار داد، دو صد راه گرفت

چه توان کرد، فلک حاتم نیست