یک ره ار داد، دو صد راه گرفت

هیچگه چهره ما درهم نیست

آشکار است ستمکاری دهر

زخم بس هست، ولی مرهم نیست

چه توان کرد، فلک حاتم نیست

تو هم از پای در آئی ناچار

آبت از کوثر و از زمزم نیست