که سرانجام هوی و هوس است

کاروان است گل و لاله بباغ

سبزه اش اسب و صبایش جرس است

ز گرفتاری من، عبرت گیر

حاصل هستی بیهوده ما

آه سردی است که نامش نفس است

چشم دید این همه و گوش شنید