حساب کا رخود گم کرد ناگاه

بر آن صندوق زد قفلی ز پولاد

چراغ ایمن نمود، از فتنه باد

ز بند و بست، چون شد کیسه آگاه

چو مهر و اشتیاق گوهری دید

ببالید و بسی خود را پسندید

نه تنها بود و میانگاشت تنهاست