ای نور دیده، از همه آفاق خوشتر است

منمای فکر و آرزوی جاهلانه ای

بین بر سر که چرخ و زمین جنگ میکنند

غیر از تو هیچ نیست، تو اندر میانه ای

آرامگاه لانه و خواب شبانه ای

هر کس که توسنی کند، او را کنند رام

در دست روزگار، بود تازیانه ای