چنین زنند ره خفتگان شب، دزدان

در تنور نهادند و شمع مطبخ مرد

طلوع کرد مه و ماند در فلک حیران

شبان چو خفت، برآمد ببام آغل گرگ

گذشت قافله ای، کرد ناله ای جرسی

بدست راهزنی، گشت رهروی عریان

شغال پیر، بامید خوردن انگور