نمود آرزوی شهر و در امید فرار

که کار باید و نیرو، نه دعوی و عنوان

نه ره شناخت، نه اش پای رفتن ماند

نه چشم داشت فروغ و نه پنجه داشت توان

دمی بروزنه سقف غار شد نگران

گذشت گربگی و روزگار شیری شد

ولیک شیر شدن، گربه را نبود آسان