کت آمد بدست آنچ بردی گمان

چو بشنید از دایه او این سخن

بفرمود رفتن سوی سرو بن

فرستاد پاسخ هم اندر زمان

گر آیی خرامان بنزدیک من

بیفروزی این جان تاریک من

نماند آنگهی جایگاه سخن