نماند آنگهی جایگاه سخن

کت آمد بدست آنچ بردی گمان

گر آیی خرامان بنزدیک من

بیفروزی این جان تاریک من

خرامید زان سایه سروبن

سوی خیمه دخت آزاده خوی

پیاده همی گام زد برزوی