چو تاجم عروسان بسر میزدند

ندیده خوشی، فرصتم شد تمام

گرم پرتو و رنگ، بر جای بود

مرا چهره ای بس دلارای بود

چو پیرایه ام، بر کمر میزدند

بیکباره از دوستداران من

زمانه تهی کرد این انجمن