ما را بسر زنند، عروسان گلعذار

شبنم، هماره بر ورقم بوسه می زند

ابرم بسر، همیشه گهر میکند نثار

در زیر پا نهند ترا رهروان ولیک

دل گر نمیگدازی و نیش ار نمیزنی

بی موجبی، چرا ز تو هر کس کند فرار

خندید خار و گفت، تو سختی ندیده ای