تیرگی را نام نگذارد چراغ

پشه ای را حکم فرمودم که خیز

خاکش اندر دیده خودبین بریز

تا نماند باد عجبش در دماغ

ما که دشمن را چنین میپروریم

دوستان را از نظر، چون میبریم

آنکه با نمرود، این احسان کند