هر زمانم، مرگ در پیراهن است

هر چه من گردن نهادم، چرخ زد

خون من، ایام را بر گردن است

خسته و کاهیده و فرسوده ام

ارزش من، پاره دوزی بود و بس

این چنین ارزش، بهیچ ارزیدن است

من نه پیراهن، کفن پوشیده ام