خون من، ایام را بر گردن است

دشمنان را دوستتر دارم ز دوست

دوست، وقت تنگدستی دشمن است

هر چه من گردن نهادم، چرخ زد

خسته و کاهیده و فرسوده ام

هر زمانم، مرگ در پیراهن است

ارزش من، پاره دوزی بود و بس