خسته و کاهیده و فرسوده ام

دوست، وقت تنگدستی دشمن است

هر چه من گردن نهادم، چرخ زد

خون من، ایام را بر گردن است

هر زمانم، مرگ در پیراهن است

ارزش من، پاره دوزی بود و بس

این چنین ارزش، بهیچ ارزیدن است