دوست، وقت تنگدستی دشمن است

من به صد خونابه، یک نان یافتم

نان نخوردن، بهتر از خون خوردن است

دشمنان را دوستتر دارم ز دوست

هر چه من گردن نهادم، چرخ زد

خون من، ایام را بر گردن است

خسته و کاهیده و فرسوده ام