من به صد خونابه، یک نان یافتم

دیر دانستم که گیتی رهزن است

نیست جز موی سپیدم حاصلی

کشتم ادبار است و فقرم خرمن است

نان نخوردن، بهتر از خون خوردن است

دشمنان را دوستتر دارم ز دوست

دوست، وقت تنگدستی دشمن است