کشتم ادبار است و فقرم خرمن است

ذره ذره هر چه بود از من گرفت

دیر دانستم که گیتی رهزن است

نیست جز موی سپیدم حاصلی

من به صد خونابه، یک نان یافتم

نان نخوردن، بهتر از خون خوردن است

دشمنان را دوستتر دارم ز دوست