بر سر نرسانده این هوس را

خوابید ز خستگی، شباهنگ

هنگام سحر، در قفس را

بشکست و پرید صید دلتنگ

بر پاش رسید ناگهان سنگ

این عادت دور روزگار است

آراست بساط آسمانی