چون فتنه رسد، تو رخت بر چین

چون در ره دور، دیر مانی

بال و پر تو، کنند خونین

گر رسم و ره فرار دانی

این نکته، چو درس زندگانی

آویزه گوش کن، که پروین

در دوستی تو پایدار است