کرد هم خلوت به دمسازی مرا

سر چو شمعم بازبر یکبارگی

تا کی از ننگ سرافرازی مرا

دوش وصلت نیم شب در خواب خوش

تا که بر هم زد وصالت غمزه ای

کرد صبح آغاز غمازی مرا

چو ز تو آواز می ندهد فرید