تا که بر هم زد وصالت غمزه ای

تا کی از ننگ سرافرازی مرا

دوش وصلت نیم شب در خواب خوش

کرد هم خلوت به دمسازی مرا

کرد صبح آغاز غمازی مرا

چو ز تو آواز می ندهد فرید

تا دهی قرب هم آوازی مرا