بیوفتد پل و در زیر پل بمانی پست

به پل برون نشود با چنین پلی کارت

برو بجه ز چنین پل که نیست جای نشست

چو سیل پل شکن از کوه سر فرود آرد

تو غافلی و به هفتاد پشت شد چو کمان

تو خوش بخفته ای و تیر عمر رفت از شست

اگر تو زار بگریی به صد هزاران چشم