هست ترک و من به جان هندوی او

لاجرم خونریز و خونخوار آمدست

همچنان کان پسته می ریزد شکر

همچنان آن دشنه خونبار آمدست

لاجرم با تیغ در کار آمدست

صبحدم هر روز با کرباس و تیغ

پیش تیغ او به زنهار آمدست