گرش هر روز صد جان می رسیدست

که سرگردانی این راه بردست

گهی از چشم خود خون می فشاندست

گهی از روی خود خون می ستردست

صد و یک جان به جانان می سپردست

دلش را صد حیات زنده بودست

اگر آن نفس یک ساعت بمردست