اگر آن نفس یک ساعت بمردست

گرش هر روز صد جان می رسیدست

صد و یک جان به جانان می سپردست

دلش را صد حیات زنده بودست

ز سندانی که بر سر می زنندش

قدم در عشق محکم تر فشردست

کسی چون ذره گردد این هوا را