صد و یک جان به جانان می سپردست

گهی از چشم خود خون می فشاندست

گهی از روی خود خون می ستردست

گرش هر روز صد جان می رسیدست

دلش را صد حیات زنده بودست

اگر آن نفس یک ساعت بمردست

ز سندانی که بر سر می زنندش