آن باده که کیمیای جان است

ای ساقی بزم ما سبک خیز

می ده که سرم ز می گران است

در جام جهان نمای ما ریز

ای مطرب ساده ساز بنواز

کامشب شب بزم عاشقان است

از رفته و نامده چه گویم