ای مطرب ساده ساز بنواز

می ده که سرم ز می گران است

در جام جهان نمای ما ریز

آن باده که کیمیای جان است

کامشب شب بزم عاشقان است

از رفته و نامده چه گویم

چون حاصل عمرم این زمان است