حد تو صبرکردن و خون خوردن است و بس

ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست

با درد او بساز که درمان پدید نیست

زیرا که حد وادی هجران پدید نیست

در زیر خاک چون دگران ناپدید شو

این است چاره تو چو جانان پدید نیست