در زیر خاک چون دگران ناپدید شو

با درد او بساز که درمان پدید نیست

حد تو صبرکردن و خون خوردن است و بس

زیرا که حد وادی هجران پدید نیست

این است چاره تو چو جانان پدید نیست

ای مرد کندرو چه روی بیش ازین ز پیش

چندین مرو ز پیش که پیشان پدید نیست