زیرا که حد وادی هجران پدید نیست

ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست

با درد او بساز که درمان پدید نیست

حد تو صبرکردن و خون خوردن است و بس

در زیر خاک چون دگران ناپدید شو

این است چاره تو چو جانان پدید نیست

ای مرد کندرو چه روی بیش ازین ز پیش