وز قفس قالبش مرغ دل آواره نیست

کیست که از عشق تو پرده او پاره نیست

وزن کجا آورد خاصه به میزان عشق

گر زر عشاق را سکه رخساره نیست

هر نفسم همچو شمع زاربکش پیش خویش