گر زر عشاق را سکه رخساره نیست

کیست که از عشق تو پرده او پاره نیست

وز قفس قالبش مرغ دل آواره نیست

وزن کجا آورد خاصه به میزان عشق

هر نفسم همچو شمع زاربکش پیش خویش

گر دل پر خون من کشته صد پاره نیست

گر تو ز من فارغی من ز تو فارغ نیم