گر دل پر خون من کشته صد پاره نیست

وزن کجا آورد خاصه به میزان عشق

گر زر عشاق را سکه رخساره نیست

هر نفسم همچو شمع زاربکش پیش خویش

گر تو ز من فارغی من ز تو فارغ نیم

چاره کارم بکن کز تو مرا چاره نیست

هر که درین راه یافت بوی می عشق تو