هر نفسم همچو شمع زاربکش پیش خویش

وز قفس قالبش مرغ دل آواره نیست

وزن کجا آورد خاصه به میزان عشق

گر زر عشاق را سکه رخساره نیست

گر دل پر خون من کشته صد پاره نیست

گر تو ز من فارغی من ز تو فارغ نیم

چاره کارم بکن کز تو مرا چاره نیست