تا دل عطار دید هستی خود را حجاب

از تف خورشید عشق تابش و تابی نیافت

گر تو خرابی ز عشق جان تو آباد شد

زانکه کسی گنج عشق جز به خرابی نیافت

رهزن خود شد مقیم تا که حجابی نیافت