پنهان ز رقیب غمزه دوشم

می نتواند کسی نشان داد

ای بس که رخ چو آتش تو

دل سوخته سر درین جهان داد

لعل تو به یک شکر زبان داد

امروز چو غمزه ات بدانست

تاب از سر زلف تو در آن داد