دل خواسته ای و رقم کفر کشم من

وز میم دهان تو نشان می نتوان داد

میم است دهان تو و مویی است میانت

کی را خبر موی میان می نتوان داد

بر هر که گمان برد که جان می نتوان داد

گر پیش رخت جان ندهم آن نه ز بخل است

در خورد رخت نیست از آن می نتوان داد