گر پیش رخت جان ندهم آن نه ز بخل است

کی را خبر موی میان می نتوان داد

دل خواسته ای و رقم کفر کشم من

بر هر که گمان برد که جان می نتوان داد

در خورد رخت نیست از آن می نتوان داد

یک جان چه بود کافرم ار پیش تو صد جان

انگشت زنان رقص کنان می نتوان داد