انگشت زنان رقص کنان می نتوان داد

گر پیش رخت جان ندهم آن نه ز بخل است

در خورد رخت نیست از آن می نتوان داد

یک جان چه بود کافرم ار پیش تو صد جان

سگ به بود از من اگر از بهر سگت جان

آزاد به یک پاره نان می نتوان داد

داد ره عشق تو چنان کرزویم هست