آزاد به یک پاره نان می نتوان داد

یک جان چه بود کافرم ار پیش تو صد جان

انگشت زنان رقص کنان می نتوان داد

سگ به بود از من اگر از بهر سگت جان

داد ره عشق تو چنان کرزویم هست

عمرم شد و یک لحظه چنان می نتوان داد

جانا چو بلای تو به ارزد به جهانی