عمرم شد و یک لحظه چنان می نتوان داد

سگ به بود از من اگر از بهر سگت جان

آزاد به یک پاره نان می نتوان داد

داد ره عشق تو چنان کرزویم هست

جانا چو بلای تو به ارزد به جهانی

خود را ز بلای تو امان می نتوان داد

گفتم که ز من جان بستان یک شکرم ده