راه دزدیده بدو پنهان برد

زلف کژ کرد و برافشاند دلم

برد شکلی که چنان نتوان برد

دل من تا که خبر بود مرا

زلف چوگان صفتش در صف کفر

گوی از کوکبه ایمان برد

از فلک نرگس او نرد دغا